ผมมีธุระต้องเดินทางไปนครศรีธรรมราช เป็นภารกิจแห่งจิตวิญญาณ การไปสัการะพระธาตุทำให้จิตใจของผมสงบ มีสมาธิ ผมเดินทางไปครั้งนี้ด้วยรถไฟตู้นอนชั้นสอง นาน ๆ ได้นั่งรถไฟก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบหนึ่ง สนุก โดดเดี่ยว น่าเบื่อ แต่ฉ่ำใจกว่านั่งเครื่องบิน ค่อย ๆ เกาะกินบรรยากาศ เรื่อยไหลไปกับเวลา ไม่เร่งร้อน ไม่รีบเร่ง ให้ความสำคัญกับเวลาได้มากกว่า

เจดีย์ยังคงสวยสง่าเด่นตระหง่าน ผมไปทีไรก็ต่างบรรยากาศต่างอารมณ์ ถึงวัดก็เข้าไปนมัสการสิ่งศักดิ์สิทธิ์ตามลำดับก่อนหลัง แต่น่าเสียดายที่บันไทางขึ้นกำลังซ่อมแซมปรับปรุงอยู่ จึงขึ้นไปด้านบนไม่ได้

จิตรกรรมรอบอุโบสถ เดินดูสวย ๆ เพลิน ๆ งดงาม

พระพุทธรูปรอบฐานเจดีย์