ศิลปะแห่งวงแจ๊สทริโอ

โดย นิวัต พุทธประสาท

ปกอัลบัม Anything Goes

แบรด เมห์ลดาวกับวงทรีโอของเขาผ่านร้อนหนาวการเล่นมายาวนาน สิ่งที่ผมสามารถสัมผัสในงานของเมห์ดาวได้อย่างจริงใจก็คือ เขาพยายามรักษาแนวทางหรือวิถีทางการเล่นของตนให้เป็นมาตรฐาน สิ่งที่เมห์ดาวต่างจากเฮอร์บี้ แฮนค็อกซ์ก็คือ แฮนค็อกซ์เหมือนนักทดลองที่เล่นเพลงแจ๊สแล้วคนหาความแปลกใหม่ วิถีแจ๊สแบบไหม่ ท่วงทำนองใหม่ ดังนั้นแฮนค็อกจะไม่ย่ำซ้ำรอยเดิมของตน ขณะเดียวกันเมห์ดาวกลับยึดรูปแบบของตนเช่นเดียวกับ Bill Evans โดยเฉพาะในช่วงเวลา Trio Classic ของเขา ทำให้เห็นรูปแบบทางดนตรีซึ่งหนักแน่น พริ้วแผ่ว เต็มไปด้วยท่วงทำนองที่แสนอ่อนหวาน และการอิมโพไวซ์ที่ข้นเข้มด้วยสารัตถะ

แต่ปรัชญาของเมห์ดาวไม่ใช่การย่ำอยู่กับที่ แต่มันเป็นการแสวงหาสิ่งสุดยอดล้ำ บนความคิดแบบกระทำซ้ำ ขณะเดียวกันยิ่งกระทำซ้ำมากเท่าไหร่ ผลงานกลับยิ่งหลอมรวมเป็นกลุ่มก้อนจนกลายออกมาเป็นสไตล์ที่ชัดเจน และสังเกตว่าแม้เมห์ดาวจะมีอิทธิพลในแบบอีแวนส์ ทว่าวิธีการเล่นก็ต่างจากอีแวนส์มาก

เช่นเดียวกับผลงานในชุด Anything Goes ของเขา ยังคงตอกย้ำความสมบูรณ์แบบ Art of Trio ได้อย่างฉกาจจนหาตัวมือเปียโนแจ๊สยุคนี้จะเปรียบได้ สิ่งที่พิเศษสุดของเมห์ดาวในอัลบัมนี้ก็คือการผสมผสาน-เลือกเพลงในแบบ Standard Jazz ในยุคคลาสสิก มาผสมผสานเพลง Pop-Rock-Folk ในปัจจุบัน ดังนั้นเราจึงได้ยินการตีความเพลง Anything Goes จากปลายปากกาของโคล พอร์เตอร์ เพลง Skippy ของเธโลเนียส มังค์ ขณะเดียวกันก็มีเพลงอย่าง Still Crazy After All These Place ของพอล ไซมอน และที่พิเศษก็คือเพลงร็อคอัลเธอเนทีพอย่างเรดิโอเฮดในเพลง Everything In Its Right Place ได้รับการขัดเกลาดนตรีจนถึงตีความเพลงใหม่ราวกับมันคือเพลงใหม่สด ความงดงามแบบนี้เป็นการต่อยอดไปสู่การสร้างสรรค์ใหม่ที่เปี่ยมล้นพลัง

เพลงเปิดอัลบัมเริ่มที่ Get Happy เป็นการเริ่มโหมโรงด้วยเพลงซึ่งขยับแข้งขา เร่าร้อน ชวนให้ผู้ฟังกระชุ่มกระชวย

Brad Mehldau Trio

Anything Goes จึงเป็นเหมือนการเชื่อมร้อยโลกดนตรีแจ๊สให้มีอาณาจักรที่กว้างไกลขึ้น มันถูกหลอมให้ออกมาเป็นสแตนดาร์ดแจ๊สที่มีรสนิยมละมุน เต็มไปด้วยการตีความที่กระจ่างด้วยความหลากหลาย อย่างเพลง Tres Palabras ก็มีแนวทางในแบบบอสซาโนวาที่ฟังดูรื่นรมย์ชีลเอาท์ที่

เพลงอย่าง Smile เมห์ลดาวมาเล่นเปียโนริทึม โดยให้มือเบส Larry Grenadier ได้วาดลวดลายการโซโลท่วงทำนองหลักได้อย่างไพเราะจนเกินห้ามใจ ขณะที่เพลง Nearness of You อันเป็นสแตนดาร์ดแจ๊สที่ได้รับการเล่นมานักต่อนัก เมห์ดาวได้เรียกคืนวันเวลาอันหอมหวลกลับมาสู่ดนตรีแจ๊สอีกครั้ง มันช่างเนียนนุ่มดุจใยไหม ทีมเวิร์คของเขาตอกย้ำปฏิสัมพันธ์ทางดนตรีได้อย่างยอดเยี่ยม เพลงง่าย ๆ แบบนี้หากต้องเล่นให้แปลกใหม่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ทว่าทรีโอของเขากลับแสดงออกได้อย่างง่ายดายงดงาม ยิ่งง่ายเท่าไหร่ก็ยิ่งยากเท่านั้น

เพลงปิดท้ายอัลบัม I’ve Grown Accustomed To Her Face เป็นการปิดฉากอัลบัม ด้วยการบรรเลงเพลงลาที่แสนเศร้า เสียงแส้ที่ถูบนหนังกลองช่างเร้าอารมณ์ให้แลเห็นความงามที่เคลื่อนคล้อย

Brad Mehldau Trio: Anything Goes เป็นดังจุดหมายทางดนตรีที่ตอกย้ำการดำรงอยู่ของ Art of Trio ที่ไม่ปฏิเสธความเปลี่ยนแปลง ขณะเดียวกันพวกเขายังคงเชื่อมั่นว่าดนตรีไม่มีอะไรใหม่กว่านี้แล้ว สิ่งที่ใหม่อยู่เสมอก็คือความคิดสร้างสรรค์ซึ่งดำรงอยู่ในตัว…และไม่เสื่อมคลายไปจากสิ่งที่พวกเขาเป็น

นักดนตรี Brad Mehldau: Piano; Larry Grenadier: Bass; Jorge Rossy: Drums.