เรื่องสั้น “As Time Goes By: เสียงเรียกของหัวใจ” รวมอยู่ในรวมเรื่องสั้น “แสงแรกของจักรวาลและเรื่องสั้นอื่นๆ”

เรื่องสั้นเรื่องนี้เป้ วาด รวี ติดต่อให้ผมเขียนเรื่องสั้นให้หนึ่งเรื่องเกี่ยวกับความรัก ความใคร่ เพื่อนำไปรวมเล่มกับนักเขียนอื่น ๆ ในหนังสือ More than words ตอนนั้นผมจำได้ว่าบรรยากาศเมืองเชียงใหม่ยังติดตรึงในหัวของผม ผมไปพักอยู่บ้านเพื่อนของเพื่อนโม่ บ้านแห่งนั้นเป็นสวนขนาดใหญ่ ปลูกกล้วยไม้ ดอกไม้ ตอนเช้าผมก็ไปยืนดูคนงานเขาทำงาน ช่วงบ่ายเราขับรถไปหาญาติ จำได้ว่าไปที่สวนผีเสื้อ ผมจึงผนวกฉากสวนผีเสื้อเข้ามาในเรื่องด้วย

ที่สำคัญเส้นทาง หรือถนนนั้นเป็นถนนที่นำไปสู่สวนทูนอินของอาว์รงค์ วงษ์สวรรค์ ฉากทั้งหมดจึงเกิดจากการเยือนเชียงใหม่ในหนนั้น และเพิ่มเติมบ้านนางเอกของเราเข้าไปให้เป็นแบบล้านนาทว่าดูทันสมัยขึ้น ส่วนเนื้อเรื่องผมคิดเอาไว้คร่าว ๆ ว่าตัวพระเอกกำลังโตเป็นหนุ่ม แอบหลงรักพี่สาวที่เพิ่งพบ เมื่อบรรยากาศสวยงามของเชียงใหม่มาบรรจบกับเรื่องโรแมนติกเรื่องสั้นจึงบังเกิดขึ้น

ผมชอบพล๊อตเด็กหนุ่มกำลังเติบโต มันเป็นเรื่องในแบบ coming of age ซึ่งเป็นวิกฤติวัยหนุ่มที่น่าสนใจ ผมเชื่อว่าเด็กหนุ่มทุกคนเคยแอบหลงรักคนที่มีอายุมากกว่า พวกเขาเหมือนไก่อ่อนที่อยากจะมี “แม่” ที่คอยโอบอุ้มเขาในทุกเรื่อง ซึ่งปมแบบนี้แหละครับที่มักพาให้เรื่องแต่งเข้าไปสำรวจตรวจตราความรู้สึกนึกคิดข้างในใจได้เป็นอย่างดี

ตอนที่ผมเขียนครั้งแรกมีข้อผิดพลาดอยู่สองสามแห่ง เมื่อนำมาตีพิมพ์ในรูปแบบรวมเรื่องสั้น ผมจึงแก้ไขบางส่วนรวมถึงเปลี่ยนชื่อ ชื่อเดิมของเรื่องสั้นเรื่องนี้คือ “หัวใจเรียกหา รักยังตราตรึง” ตอนนั้นผมคิดว่าอยากตั้งชื่อแบบหนังน้ำเน่า ให้มันดูเวอร์ ๆ แต่เมื่อแก้ไขเรื่องแล้วผมกลับมาใคร่ครวญว่าควรเปลี่ยนชื่อเรื่อง และเสริมดนตรีประกอบลงไปในเรื่อง ตอนนั้นเพลง As Time Goes By มันพ๊อพขึ้นมาในหัว

เพลง As Time Goes By เป็นผลงานการประพันธ์เนื้อร้องโดย Herman Hupfeld ในปี 1942 ซึ่งเป็นหนึ่งในเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Casablanca ในเวลาต่อมาก็มีนักร้องเพลงแจ๊สหลายคนนำเพลงนี้มาขับร้องกันใหม่เช่นบิลลี่ ฮอลิเดย์, เพอร์รี่ โคโม , แฟรงค์ ซิเนตร้า, บาบาร่า สไตรสัน, โทนี เบนเน็ต เป็นต้น ทำให้เพลงนี้มีหลากหลายเวอร์ชั่น และบางครั้งก็มีการแปรเนื้อร้อง หรือแต่งเนื้อร้องให้แตกต่างออกไปก็มี

“As Time Goes By”

music and words by Herman Hupfeld

[This day and age we're living in
Gives cause for apprehension
With speed and new invention
And things like fourth dimension.

Yet we get a trifle weary
With Mr. Einstein's theory.
So we must get down to earth at times
Relax relieve the tension

And no matter what the progress
Or what may yet be proved
The simple facts of life are such
They cannot be removed.]

You must remember this
A kiss is just a kiss, a sigh is just a sigh.
The fundamental things apply
As time goes by.

And when two lovers woo
They still say, “I love you.”
On that you can rely
No matter what the future brings
As time goes by.

Moonlight and love songs
Never out of date.
Hearts full of passion
Jealousy and hate.
Woman needs man
And man must have his mate
That no one can deny.

It’s still the same old story
A fight for love and glory
A case of do or die.
The world will always welcome lovers
As time goes by.

Oh yes, the world will always welcome lovers
As time goes by

พระเอกในเรื่องของเราขณะที่กำลังจูบนางเอกในหน้า 74  เขาได้ยินเพลงและจดจำมันได้ในประโยคที่ว่า

You must remember this
A kiss is just a kiss, a sigh is just a sigh.

(คือถ้าเป็นหนังฮอลลีวู๊ด เพลงท่อนนี้จะดังขึ้นมาขณะที่พระเอกนางเอกของเราจูบกันพอดี 555) เพลงท่อนนี้แหละครับที่ทำให้ความรักของเขาพันผูกกับตัวนางเอกเหมือนรอยสักที่ฝังอยู่บนหัวใจของเขา และผู้อ่านจะแว่วเพลง As Time Goes By อีกหนในตอนจบของเรื่อง

ท่านผู้อ่านสามารถดาวน์โหลดเพลง As Time Goes By  ของ Carmen McRae ไปฟังกันได้ที่ลิงค์นี้ครับ  As time goes by : Carmen McRae