Info

Posts tagged ท่องเที่ยว

งานแสดงภาพบนเวบไซต์ชุด “แสงซึ่งตาไม่เห็น น้ำท่วมประเทศไทย” ภาพถ่ายขาวดำ-อินฟราเรด ชุดที่ 3

ภาพถ่ายโดย นิวัต พุทธประสาท

กล้องดิจิตอลทุกตัวได้รับการปกป้องจากฟิลเตอร์ภายในไม่ให้รับแสงอินฟราเรด ดังนั้นการถ่ายภาพอินฟราเรดด้วยกล้องดิจิตอลจึงจำเป็นต้อง Fake หรือถ้าต้องการให้ได้ภาพ Real Infrared จะต้องทำการแฮกตัวกล้อง ซึ่งผมคิดว่าข้อหลังนี้ค่อนข้างที่จะต้องลงทุนและเมื่อแฮกมันแล้วจะไม่สามารถถ่ายภาพปกติได้ อีกวิธีการที่คนนิยมคือการใส่ฟิลเตอร์ ที่ให้คลื่น 720 นาโนเมตร กระนั้นยังมีอีกวิธีการคือการทำภาพ (Develop) ผ่านโปรแกรมโฟโต้ช็อป ซึ่งมีหลายวิธีที่ให้ค่าใกล้เคียงแสงอินฟาเรด ภาพถ่ายชุดนี้ถึงแม้จะเป็น Fake Infrared กระนั้นภาพถ่ายชุดนี้จึงเป็นความท้าทายของผมที่จะสร้างสรรค์ภาพขาวดำให้แปลกตาดังเช่นฟิล์มอินฟราเรดแท้

โดยในอนาคตผมตั้งใจทำโปรเจคภาพอินฟราเรดต่อจากนี้อีกหลายโปรเจค ซึ่งส่วนใหญ่ล้วนเป็นภาพธรรมชาติ และผมก็จะสรรค์หาวิธีการต่างๆ มานำเสนอผู้ชม

ภาพถ่ายชุดนี้คงเป็นภาพถ่ายชุดสุดท้ายของ Thailand Flood ซึ่งผมใช้เวลาเกือบสองเดือนออกไปเก็บภาพในพื้นที่ชายขอบกรุงเทพฯ ฝั่งตะวันตก สามพราน นครชัยศรี นครปฐม โดยหวังว่าภาพถ่ายเหล่านี้คงทำให้ท่านผู้ชมและผู้อ่านได้ตระหนักถึงภัยธรรมชาติที่มีพละกำลังมหาศาลยากต้านทาน แต่สิ่งหนึ่งในความทุกข์ยาก มนุษย์ก็มิได้พ่ายแพ้ ทว่าสามารถปรับตัวเพื่อรับมือ

สำหรับนิทรรศการถัดไปโปรดติดตามโปรเจ็ค Post Flood ในเดือนมกราคมนะครับ

งานแสดงภาพบนเวบไซต์ชุด “แสงซึ่งตาไม่เห็น น้ำท่วมประเทศไทย” ภาพถ่ายขาวดำชุดที่สอง

ภาพถ่ายโดย นิวัต พุทธประสาท

ภูเขาหิมะนํ้าแดง อลังการมั่กๆ

ตัดแปะจากหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ฉบับวันที่ 27 พฤศจิกายน 2554

โดย เจ๊แซบ หัวเขียว

อากาศเย็นเริ่มแผ่วผ่านมา ทักทายในหลายพื้นที่ของประเทศไทย โดยเฉพาะทางภาคเหนือ หนาวนำภาคอื่นไปหลายช่วงตัว เจ๊แซบกลัวจะตกกระแสรีบเปิดตู้งัดเสื้อกันหนาวและอุปกรณ์กันความเย็นอันสวย เก๋ จัดใส่กระเป๋า มุ่งหน้าไปดอยแม่สลอง อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย พื้นที่ความเย็นที่ยังคงความเป็นเอกลักษณ์และวิถีชีวิตแบบพื้นบ้านไว้ได้ อย่างสวยงาม ท่ามกลางแนวสันเขาที่สลับซ้อนไปมาราวกับภาพวาดของจิตรกรเอก มีความอร่อยซุกซ่อนอยู่ท่ามกลางความหนาวเย็น เป็นภัตตาคารสุดคลาสสิกชื่อ “แม่สลองวิลล่า” ก่อตั้งมาตั้งแต่ยุคบุกเบิกใครไปใครมาต้องแวะทักพักท้อง ถ้ามาแล้วไม่ลองลงจากดอยไม่ถูก (ฮา)

“ผมกับคุณอรสา (ภรรยา) เป็นคนที่นี่เลยครับ เราเกิดที่นี่ อยู่ที่นี่มาตลอด สูตรอาหารที่เราใช้เป็นของยูนนาน เป็นสูตรที่คุณแม่ของผม และผมช่วยกัน ทำขึ้นมาครับ เราเปิดมาตั้งแต่ปี 2529 แต่เดิมในปี 2525 ผมบริหารแม่สลองรีสอร์ทให้กับสหกรณ์ ในช่วงนั้นทหารเขาไปปราบปรามพวกชนเผ่าที่เชียงแสน เชียงขอม ผามอญ ผาตั้ง หลังจากปราบปรามเสร็จ ในหลวงทรงรับสั่งให้รัฐบาลเข้ามาส่งเสริมอาชีพ รัฐบาลก็เลยสนับสนุนให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว แบ่งที่พักทหาร มาเปิดเป็นที่พัก ผมก็เลยเข้ามาบริหาร จริงจังหลังจากเปิดร้านอาหารมาได้ประมาณปีนึง ตอนนี้เราก็เลยมีทั้งร้านอาหารและห้องพักสำหรับนักท่องเที่ยวครับ” เฮียจำเริญสละเวลา มาย้อนอดีตถึงที่มาที่ไปของแม่สลองวิลล่าให้เจ๊แซบฟังด้วยความ ใจดี

ดอย แม่สลองมี ชื่อภาษาจีนว่า “เหม่ย ซือ เล่อ” เหม่ย แปลว่า สวยงาม ซือ แปลว่า เรียบร้อย เล่อ แปลว่า ความสงบสุข ดอยแม่สลอง จึงแปลว่า ดินแดนที่เต็มไปด้วยความสงบสุข เรียบร้อย และสวยงาม หลังจากที่เคยเป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย มีการสู้รบของชนเผ่าต่างๆ เป็นแหล่งผลิตและซื้อขายยาเสพติด ปัจจุบันได้กลายเป็นพื้นที่ทางการเกษตร โดยเฉพาะเป็นแหล่งผลิตใบชาที่สำคัญตามแนวพระราชดำริในพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว พลิกผืนดินที่เคยแห้งแล้งจากการทำไร่เลื่อนลอย ให้กลายเป็นไร่ชาเขียวชอุ่มสวยงามตระการตามีมูลค่ามหาศาล

เฮียจำเริญและซ้ออรสามาต้อนรับด้วยตัวเอง

เฮียจำเริญนอกจากจะดูแลงานในร้านอาหาร “แม่สลองวิลล่า” และมีที่พักให้บริการแล้วยังเป็นหนึ่งในผู้ผลิตใบชาคุณภาพส่งออกติดอันดับ ต้นๆในประเทศไทย แต่ไม่ว่างานจะยุ่งวุ่นวายขนาดไหน เฮียและอาซ้ออรสาไม่เคยปล่อยปละ ละเลยเรื่องคุณภาพอาหาร อีกทั้งยังคิดสร้างสรรค์เมนูใหม่ๆออกมาเป็นอย่างต่อเนื่อง

“แม่สลองวิลล่า” มีเมนูอาหารที่หลาก หลายมากมาย ผสมผสานทั้งอาหารชนเผ่าพื้นเมือง อาหารจีน และอาหารไทยหม่ำได้หม่ำดีไม่มีเบื่อ

เมนูแรกที่กระแทกตาเจ๊แซบตั้งแต่แวบแรกที่เห็นชื่อ คือ “ไข่ม้วนยูนนาน” เฮียจำเริญใช้ไข่ไก่ตีให้เข้ากัน เทลงกระทะ แล้วแกว่งกระทะให้ไข่แผ่เป็นแผ่นบางๆ ใส่หอมแดง หมูสับปรุงรส และเกลือ ลงบนผืนไข่รอจนไข่สุกได้ที่ค่อยม้วนเข้าหากัน นำไปนึ่งให้ได้ที่ เสิร์ฟร้อนๆหม่ำกลางอากาศเย็นๆ กลางดอยแสนอร่อยล้ำ!

ต่อด้วยเมนูเก๋ ที่มีชื่อสุดเท่เข้ากับบรรยากาศ “ภูเขาหิมะน้ำแดง” เป็นไข่ขาวตีจนขึ้นฟูนำไปทอดด้วยจนไข่พองเหลืองอร่ามลักษณะคล้ายภูเขาขนาด ย่อม เสิร์ฟมาพร้อมกับน้ำราดในสไตล์น้ำแดงไม่เหนียวมากแต่รสชาติเข้มข้น ใส่ไก่ แฮมยูนนาน ไส้กรอก ปรุงรสกลมกล่อม เวลาหม่ำต้องผ่าภูเขาไข่ขาวออกเป็นสองส่วนแล้วราดน้ำแดงลงไปตรงกลาง รีบโซ้ยตอนร้อนๆอร่อย ละมุนละไม ความหอมของไข่ขาวเข้ากันได้อย่างดีกับน้ำแดงสไตล์ยูนนาน จานนี้ไม่มีใครเหมือนเพราะแม่เฮียจำเริญคิดค้นด้นสูตรขึ้นมาเอง ใครอยากลองต้องใจเย็น เพราะแต่ละจานใช้เวลาทำประมาณ 30 นาที ไม่มีทำค้าง ต้องทำแล้วโซ้ยทันทีถึงจะอร่อยที่สุด เจ๊แซบแนะนำให้อย่ามาตอนหิวจัดอาจจะเผลองับศีรษะคนข้างๆด้วยความหิว (หุหุ)

อีกหนึ่งเมนูจัดหนักที่แทรกเข้ามาในใจอย่างเงียบๆและติดอยู่อย่างยั่งยืน คือ “ขาหมูน้ำแดง” เนื้อนุ้มๆ ซอสรสเข้ม หม่ำกับ“หมั่นโถว” เนื้อแน่นๆเสิร์ฟร้อนๆ อร่อยจนไม่อยากลงจากดอย (ฮา) เฮียจำเริญใช้หมูที่ชาวบ้านเลี้ยงเองตามธรรมชาติเป็นหมูดอยแท้ๆ คัดขนาดกำลังพอเหมาะ นำมาตุ๋นกับเครื่องยาจีนสูตรเฉพาะ ตุ๋นจนเนื้อเปื่อยกำลังดี เคี้ยวง่ายสบายเหงือก ถูกเลือกให้เป็นเมนูอันดับหนึ่งในใจขาหม่ำทั้งรุ่นเล็กรุ่นใหญ่ หม่ำได้ทั้งครอบครัว

“เห็ดหอมอบซีอิ๊ว” เป็นอีกหนึ่งขวัญใจขาประจำ ใครทำก็อร่อยไม่เหมือน เห็ดหอมขนาดเล็กถึงกลางใช้ของโครงการหลวง นำมาทอดให้กรอบๆ คลุกเคล้ากับซีอิ๊ว พริกไทยเล็กน้อย อร่อยไม่อยากหยุด

ปิดท้ายด้วย เมนูซดรสเลิศ “ไก่ดำตุ๋นยาจีน” เฮียจำเริญใช้ไก่ดำที่ชาวบ้านเลี้ยงเองปล่อยให้หากินตามธรรมชาติ นำมาตุ๋นจนน้ำและเนื้อเปื่อยนุ่ม น้ำว้าน หวาน

ขับรถขึ้นมาเหนื่อยซดซักหม้อสดชื่นรื่นกระเพาะ (หุหุ) ขาโซ้ยที่ชื่นชอบการดื่มชา และอาหารรสเลิศ 28 ธันวาคม ปีนี้–2 มกราคม ปีหน้า ห้ามพลาดเทศกาล “ชิมชา ซากุระบาน ตำนานชนเผ่า ดอยแม่สลอง” เป็นเทศกาลประจำปีที่ไม่เหมือนใคร สำหรับคนที่อดใจไม่ไหวอยากขึ้นไปสัมผัสความหนาวและความแซบในแบบ “แม่สลองวิลล่า” ขึ้นมาได้ตั้งแต่ณ บัดนาว เฮียจำเริญเปิดเตาพร้อมบริการความอร่อยแบบดั้งเดิมตั้งแต่ 7 โมงเช้าถึง 3 ทุ่ม ทุกวันไม่มีวันหยุด ถ้าเดินทางมาจากเชียงราย ตรงไปอำเภอแม่จัน ขึ้นดอยแม่สลอง ระหว่างทางจะเห็นร้านอยู่ซ้ายมือ ในร้านมีระเบียงกว้าง มองออกไปเห็นวิวสวยงาม ติดต่อสอบถามเกี่ยวกับการเดินทางและจองที่พักได้ที่เบอร์ 0–5376–5114–5 และ 08–9894–2367… ความอร่อยเด็ด และความหนาวรออยู่ที่ปลายนิ้ว!!

โดย นิวัต พุทธประสาท

High Dynamic Range Photo

อุปกรณ์ถ่ายภาพที่ต้องใช้ในการถ่ายภาพ High Dynamic Range (HDR)

1.กล้องถ่ายรูปที่สามารถปรับค่าชดเชยแสง

2.ขาตั้งกล้อง+สายลั่นชัตเตอร์

โปรแกรมในการตกแต่งภาพ

1. Adobe Photoshop

2.Adobe Bridge

3.PhotoMatix

ต่อไปนี้เป็นวีดีโอติวเตอร์การทำภาพ HDR ซึ่งมีด้วยกันสองตอน

Part 1

 

Part 2

สุรัตน์ สุวนิช

หลังจากทราบข่าวการเสียชีวิตอย่างกะทันหันของคุณสุรัตน์ สุวนิช ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ทำให้ผมนิ่งอึ้งไปสักพัก แม้ไม่ได้รู้จักคุณสุรัตน์เป็นการส่วนตัว แต่ในฐานะของคนที่ชอบถ่ายภาพ ผมเองก็นับถือในความสามารถของคุณสุรัตน์เป็นอย่างมาก มันทำให้ผมนึกถึงอดีตสมัยที่ผมยังใส่ขาสั้นเรียนชั้นมัธยมปลาย เวลานั้นผมเพิ่งหัดถ่ายภาพใหม่ ๆ ตอนนั้นผมรับนิตยสารโฟโตไทยแลนด์ หนังสือเกี่ยวกับกล้องและภาพถ่ายที่ไม่เหมือนเล่มใดในตลาด และในหนังสือภาพถ่ายนั้นมีโฆษณาเล็ก ๆ ของแลปขาวดำแห่งหนึ่ง ผมจำเนื้อหาโฆษณาไม่ได้ แต่อ่านแล้วคนที่พึ่งฝึกหัดถ่ายภาพขาวดำย่างผมอยากไปใช้บริการในทันที เพราะเมื่ออ่านคำโฆษณาแล้วดูว่าร้านนี้เป็นมิตรกับมือใหม่

วันหนึ่งผมก็นำฟิล์มสามสี่ม้วนนั่งรถเมล์ไปแถวสี่พระยา แลปขาวดำของคุณสุรัตน์เป็นห้องแบ่งเช่าอยู่ชั้นบน เวลาขึ้นบันได้ต้องขึ้นทางด้านข้างอาคาร ด้านหน้าไม่มีป้ายร้าน อาศัยอ่านจากแผนที่ ตอนที่ผมเดินขึ้นไปใจก็ตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ พอใกล้ถึงห้อง ผมเริ่มใจชื้นเพราะบริเวณบันไดผมเห็นภาพถ่ายขาวดำใส่กรอบวางโชว์เอาไว้บนพื้น เมื่อเข้าไปถึงสตูดิโอ ซึ่งเป็นห้องขนาดปานกลาง มีโต๊ะสตูดิโอตัวใหญ่วางกลางห้อง สุมด้วยหนังสือ ภาพถ่าย อุปกรณ์ วันที่ผมไปนั้นไม่มีลูกค้า ผมได้ยินเสียงเพลงดังมาจากด้านใน เดาเอาว่าคงเป็นห้องมืด ผมนั่งรอสักพักชายร่างผอมบาง ไว้หนวดเคราก็เดินออกมาด้วยกิริยาที่น่าทึ่ง เขาถามผมว่ามาทำอะไร ผมบอกไปว่าอยากให้ช่วยล้างฟิล์มแล้วก็อัดรูป แม้เขาจะเห็นผมเป็นเด็ก ก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไร รับฟิล์มของผมมาแล้วก็ออกใบเสร็จ

ผมมารับฟิล์มที่ล้างพร้อมกับปรู๊ฟ ในอีกหนึ่งอาทิตย์ ท่าทางของคุณสุรัตน์นั้นเป็นกันเอง เขามักปรากฏกายจากห้องมืด บางครั้งไม่สวมเสื้อ เสียงเพลงดังลั่น เขาบอกผมว่าเวลาอัดรูปชอบเปิดเพลงฟัง

ผมไปใช้บริการสตูดิโอของคุณสุรัตน์อยู่สามสี่ครั้ง บางครั้งไปก็ไม่เจอตัวเพราะแกเดินทางบ่อย ประกอบกับผมเองก็ยังเด็กเกินกว่าจะถ่ายภาพหรืออัดภาพได้เยอะ ๆ จึงไม่ได้ไปล้างรูปขาวดำกับคุณสุรัตน์อีก

ภาพขาวดำที่ล้างโดยคนสุรัตน์นั้นน่าทึ่งมาก มันสวยจนบอกไม่ถูก ทุกวันนี้ผมยังเก็บเอาไว้ ภาพถ่ายนั้นอัดด้วยกระดาษ Ilford แบบด้าน ให้รายละเอียดที่นิ่มนวล คอนทราสต์ที่เด็ดขาด

หลายปีต่อมา ผมนึกพล๊อตเรื่องเกี่ยวกับช่างภาพได้ โดยใช้ชื่อเรื่องว่า “ภาพสุดท้าย” เรื่องนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารช่อการะเกด และจัดพิมพ์เป็นเล่มอยู่ในรวมเรื่องสั้นชุด “แสงแรกของจักรวาลและเรื่องสั้นอื่น ๆ “

เรืืื่องสั้นเรื่องนี้ผมได้แรงบันดาลใจตัวละครเอกมาจากคุณสุรัตน์ โดยเฉพาะฉากในห้องพักนั้นเป็นส่วนหนึ่งในความทรงจำที่ผมได้สัมผัสสตูดิโอของเขาที่สี่พระยานั่นเอง

ภาพถ่ายวงคาราวาน โดย นิวัต พุทธประสาท ล้างฟิล์มและอัดภาพโดย สุรัตน์ สุวนิช

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 79 other followers