Info

Posts tagged แนะนำร้านอาหารอร่อย

ภูเขาหิมะนํ้าแดง อลังการมั่กๆ

ตัดแปะจากหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ฉบับวันที่ 27 พฤศจิกายน 2554

โดย เจ๊แซบ หัวเขียว

อากาศเย็นเริ่มแผ่วผ่านมา ทักทายในหลายพื้นที่ของประเทศไทย โดยเฉพาะทางภาคเหนือ หนาวนำภาคอื่นไปหลายช่วงตัว เจ๊แซบกลัวจะตกกระแสรีบเปิดตู้งัดเสื้อกันหนาวและอุปกรณ์กันความเย็นอันสวย เก๋ จัดใส่กระเป๋า มุ่งหน้าไปดอยแม่สลอง อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย พื้นที่ความเย็นที่ยังคงความเป็นเอกลักษณ์และวิถีชีวิตแบบพื้นบ้านไว้ได้ อย่างสวยงาม ท่ามกลางแนวสันเขาที่สลับซ้อนไปมาราวกับภาพวาดของจิตรกรเอก มีความอร่อยซุกซ่อนอยู่ท่ามกลางความหนาวเย็น เป็นภัตตาคารสุดคลาสสิกชื่อ “แม่สลองวิลล่า” ก่อตั้งมาตั้งแต่ยุคบุกเบิกใครไปใครมาต้องแวะทักพักท้อง ถ้ามาแล้วไม่ลองลงจากดอยไม่ถูก (ฮา)

“ผมกับคุณอรสา (ภรรยา) เป็นคนที่นี่เลยครับ เราเกิดที่นี่ อยู่ที่นี่มาตลอด สูตรอาหารที่เราใช้เป็นของยูนนาน เป็นสูตรที่คุณแม่ของผม และผมช่วยกัน ทำขึ้นมาครับ เราเปิดมาตั้งแต่ปี 2529 แต่เดิมในปี 2525 ผมบริหารแม่สลองรีสอร์ทให้กับสหกรณ์ ในช่วงนั้นทหารเขาไปปราบปรามพวกชนเผ่าที่เชียงแสน เชียงขอม ผามอญ ผาตั้ง หลังจากปราบปรามเสร็จ ในหลวงทรงรับสั่งให้รัฐบาลเข้ามาส่งเสริมอาชีพ รัฐบาลก็เลยสนับสนุนให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว แบ่งที่พักทหาร มาเปิดเป็นที่พัก ผมก็เลยเข้ามาบริหาร จริงจังหลังจากเปิดร้านอาหารมาได้ประมาณปีนึง ตอนนี้เราก็เลยมีทั้งร้านอาหารและห้องพักสำหรับนักท่องเที่ยวครับ” เฮียจำเริญสละเวลา มาย้อนอดีตถึงที่มาที่ไปของแม่สลองวิลล่าให้เจ๊แซบฟังด้วยความ ใจดี

ดอย แม่สลองมี ชื่อภาษาจีนว่า “เหม่ย ซือ เล่อ” เหม่ย แปลว่า สวยงาม ซือ แปลว่า เรียบร้อย เล่อ แปลว่า ความสงบสุข ดอยแม่สลอง จึงแปลว่า ดินแดนที่เต็มไปด้วยความสงบสุข เรียบร้อย และสวยงาม หลังจากที่เคยเป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย มีการสู้รบของชนเผ่าต่างๆ เป็นแหล่งผลิตและซื้อขายยาเสพติด ปัจจุบันได้กลายเป็นพื้นที่ทางการเกษตร โดยเฉพาะเป็นแหล่งผลิตใบชาที่สำคัญตามแนวพระราชดำริในพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว พลิกผืนดินที่เคยแห้งแล้งจากการทำไร่เลื่อนลอย ให้กลายเป็นไร่ชาเขียวชอุ่มสวยงามตระการตามีมูลค่ามหาศาล

เฮียจำเริญและซ้ออรสามาต้อนรับด้วยตัวเอง

เฮียจำเริญนอกจากจะดูแลงานในร้านอาหาร “แม่สลองวิลล่า” และมีที่พักให้บริการแล้วยังเป็นหนึ่งในผู้ผลิตใบชาคุณภาพส่งออกติดอันดับ ต้นๆในประเทศไทย แต่ไม่ว่างานจะยุ่งวุ่นวายขนาดไหน เฮียและอาซ้ออรสาไม่เคยปล่อยปละ ละเลยเรื่องคุณภาพอาหาร อีกทั้งยังคิดสร้างสรรค์เมนูใหม่ๆออกมาเป็นอย่างต่อเนื่อง

“แม่สลองวิลล่า” มีเมนูอาหารที่หลาก หลายมากมาย ผสมผสานทั้งอาหารชนเผ่าพื้นเมือง อาหารจีน และอาหารไทยหม่ำได้หม่ำดีไม่มีเบื่อ

เมนูแรกที่กระแทกตาเจ๊แซบตั้งแต่แวบแรกที่เห็นชื่อ คือ “ไข่ม้วนยูนนาน” เฮียจำเริญใช้ไข่ไก่ตีให้เข้ากัน เทลงกระทะ แล้วแกว่งกระทะให้ไข่แผ่เป็นแผ่นบางๆ ใส่หอมแดง หมูสับปรุงรส และเกลือ ลงบนผืนไข่รอจนไข่สุกได้ที่ค่อยม้วนเข้าหากัน นำไปนึ่งให้ได้ที่ เสิร์ฟร้อนๆหม่ำกลางอากาศเย็นๆ กลางดอยแสนอร่อยล้ำ!

ต่อด้วยเมนูเก๋ ที่มีชื่อสุดเท่เข้ากับบรรยากาศ “ภูเขาหิมะน้ำแดง” เป็นไข่ขาวตีจนขึ้นฟูนำไปทอดด้วยจนไข่พองเหลืองอร่ามลักษณะคล้ายภูเขาขนาด ย่อม เสิร์ฟมาพร้อมกับน้ำราดในสไตล์น้ำแดงไม่เหนียวมากแต่รสชาติเข้มข้น ใส่ไก่ แฮมยูนนาน ไส้กรอก ปรุงรสกลมกล่อม เวลาหม่ำต้องผ่าภูเขาไข่ขาวออกเป็นสองส่วนแล้วราดน้ำแดงลงไปตรงกลาง รีบโซ้ยตอนร้อนๆอร่อย ละมุนละไม ความหอมของไข่ขาวเข้ากันได้อย่างดีกับน้ำแดงสไตล์ยูนนาน จานนี้ไม่มีใครเหมือนเพราะแม่เฮียจำเริญคิดค้นด้นสูตรขึ้นมาเอง ใครอยากลองต้องใจเย็น เพราะแต่ละจานใช้เวลาทำประมาณ 30 นาที ไม่มีทำค้าง ต้องทำแล้วโซ้ยทันทีถึงจะอร่อยที่สุด เจ๊แซบแนะนำให้อย่ามาตอนหิวจัดอาจจะเผลองับศีรษะคนข้างๆด้วยความหิว (หุหุ)

อีกหนึ่งเมนูจัดหนักที่แทรกเข้ามาในใจอย่างเงียบๆและติดอยู่อย่างยั่งยืน คือ “ขาหมูน้ำแดง” เนื้อนุ้มๆ ซอสรสเข้ม หม่ำกับ“หมั่นโถว” เนื้อแน่นๆเสิร์ฟร้อนๆ อร่อยจนไม่อยากลงจากดอย (ฮา) เฮียจำเริญใช้หมูที่ชาวบ้านเลี้ยงเองตามธรรมชาติเป็นหมูดอยแท้ๆ คัดขนาดกำลังพอเหมาะ นำมาตุ๋นกับเครื่องยาจีนสูตรเฉพาะ ตุ๋นจนเนื้อเปื่อยกำลังดี เคี้ยวง่ายสบายเหงือก ถูกเลือกให้เป็นเมนูอันดับหนึ่งในใจขาหม่ำทั้งรุ่นเล็กรุ่นใหญ่ หม่ำได้ทั้งครอบครัว

“เห็ดหอมอบซีอิ๊ว” เป็นอีกหนึ่งขวัญใจขาประจำ ใครทำก็อร่อยไม่เหมือน เห็ดหอมขนาดเล็กถึงกลางใช้ของโครงการหลวง นำมาทอดให้กรอบๆ คลุกเคล้ากับซีอิ๊ว พริกไทยเล็กน้อย อร่อยไม่อยากหยุด

ปิดท้ายด้วย เมนูซดรสเลิศ “ไก่ดำตุ๋นยาจีน” เฮียจำเริญใช้ไก่ดำที่ชาวบ้านเลี้ยงเองปล่อยให้หากินตามธรรมชาติ นำมาตุ๋นจนน้ำและเนื้อเปื่อยนุ่ม น้ำว้าน หวาน

ขับรถขึ้นมาเหนื่อยซดซักหม้อสดชื่นรื่นกระเพาะ (หุหุ) ขาโซ้ยที่ชื่นชอบการดื่มชา และอาหารรสเลิศ 28 ธันวาคม ปีนี้–2 มกราคม ปีหน้า ห้ามพลาดเทศกาล “ชิมชา ซากุระบาน ตำนานชนเผ่า ดอยแม่สลอง” เป็นเทศกาลประจำปีที่ไม่เหมือนใคร สำหรับคนที่อดใจไม่ไหวอยากขึ้นไปสัมผัสความหนาวและความแซบในแบบ “แม่สลองวิลล่า” ขึ้นมาได้ตั้งแต่ณ บัดนาว เฮียจำเริญเปิดเตาพร้อมบริการความอร่อยแบบดั้งเดิมตั้งแต่ 7 โมงเช้าถึง 3 ทุ่ม ทุกวันไม่มีวันหยุด ถ้าเดินทางมาจากเชียงราย ตรงไปอำเภอแม่จัน ขึ้นดอยแม่สลอง ระหว่างทางจะเห็นร้านอยู่ซ้ายมือ ในร้านมีระเบียงกว้าง มองออกไปเห็นวิวสวยงาม ติดต่อสอบถามเกี่ยวกับการเดินทางและจองที่พักได้ที่เบอร์ 0–5376–5114–5 และ 08–9894–2367… ความอร่อยเด็ด และความหนาวรออยู่ที่ปลายนิ้ว!!

16 ธันวาคม 2553

โดย ผกานิณี

ทองม้วนเป็นขนมไทยที่ทำกินกันมานาน โดยเฉพาะถ้าใครไปเพชรบุรีจะต้องซื้อทองม้วนเมืองเพชร หรือขนมหม้อแกงกลับมาฝากทางคนที่บ้านเสมอ กระนั้นทองม้วนเมืองเพชรที่มีขายส่วนใหญ่จะมีรสชาติใกล้เคียงกัน ยกเว้นทองม้วนสด หรือทองม้วนนิ่มอาจจะมีความต่างกันมากหน่อยในเรื่องความมัน กลิ่นมะพร้าว เป็นต้น

ทองม้วนที่ผกาอยากจะแนะนำให้ลองทานคือทองม้วนนมแพะซึ่งไม่มีทีไหนทำมาก่อน เท่าที่ผกาพยายามจะเดินดูตามตลาดก็มีน้อยมากที่จะทำทองม้วนแบบนี้

ทองม้วนทำกันสด ๆ

 

ทองม้วนวันเพ็ญ ทำกันแบบจำนวนน้อย ไม่ใช่อุตสาหกรรม

 

 

ทองม้วนวันเพ็ญ มีขายที่ร้านฟาอีส รสชาติของเขาไม่เหมือนใครตรงที่ใส่นมแพะแทนนมวัว ทำให้ทองม้วนมีกลิ่นหอมและรสชาติสุดท้ายที่กินต่างจากทองม้วนธรรมดาโดยสิ้นเชิง ตอนแรกผกาก็คิดว่าคนไม่ชอบนมแพะกินแล้วอาจจะไม่ชอบ ผกาลองให้ชิมโดยไม่บอกว่าส่วนผสมทำจากนมแพะ ต่างก็บอกว่าอร่อย หอมกว่าทองม้วนทั่วไป พอบอกถึงส่วนผสมทุกคนก็อึ้ง ไม่คิดว่าทองม้วนนมแพะจะอร่อยถึงเพียงนี้ ยิ่งถ้ากินใหม่ ๆ ที่เพิ่งออกจากเตากลิ่นหอมจะมีมาก หากใครอยากชิมลองโทร.ไปสั่งซื้อนะคะ จะสะดวกที่สุด

ขนมทองม้วนวันเพ็ญ

ร้านฟาอีส อับดุรเราห์มาน

40 ม.4  ถนน 345 ต.ละหาร อ.บางบัวทอง จ.นนทบุรี

โทร.0-2923-0295, 08-2325-8818

14 ธันวาคม 2553

โดย: ผกานิณี

ฤดูหนาวของเมืองไทยในปีนี้นอกจากอากาศจะไม่หนาวแล้ว แถมยังฝนตกในเดือนธันวาคม ต้องถือว่าอากาศแปรปรวนสุด ๆ คนกรุงเทพฯที่เบื่อการเดินทางในช่วงเทศกาลมักจะหลบตัวอยู่ในบ้าน บ้างทำกับข้าวกินกันเอง นอนดูดีวีดี หรือรายการโปรด หากหยุดหลายวันก็มักจะออกไปหาอะไรกินกันนอกบ้าน ซึ่งก็น่าเบื่อแสนน่าเบื่อ เพราะต้องไปผจญผู้คนที่ไม่ได้ไปเที่ยวกันในห้างสรรพสินค้า ไปต่อคิวกินอาหารซ้ำซากจากร้านดัง ๆ ซึ่งผกาขอบอกว่ารสชาติแบบนั้นไม่ต้องรอต่อคิวให้เสียอารมณ์หรอกคร้า เพราะมันจะทำให้วันหยุดอันน่าอภิรมณ์ของคุณ ๆ ต้องสูญเสียไปเปล่า ๆ ผกาคิดว่าท่านผู้อ่านลองไปหาร้านอาหารใหม่ ๆ ทานกันบ้างก็น่าจะดีต่อสุขภาพของร่างกาย การกินอาหารซ้ำซากร้านเดิม ๆ มีผลต่อสุขภาพ เพราะขาดความหลากหลาย อย่าให้ผกาเซดเลยนะคะ ขี้เกียจเอื้อน

สำหรับในช่วงวันหยุดยาวใกล้คริสต์มาสเช่นนี้ ผกาขอแนะนำร้านอาหารอิตลีร้านหนึ่งซึ่งอยู่ในย่านประชาชื่น นั่นคือร้าน Fabio’s Italian Steak House ร้านนี้เป็นร้านอิตเลียนที่ปรับรชาติอิตลีมาเป็นไทยพอสมควร ซึ่งผการับรองว่าคนกินคนไทยจะไม่รู้สึกว่ากำลังกินอาหารฝรั่ง แต่อีกด้านหนึ่งความเป็นอิตเลียนของร้านฟาบิโอก็ยังคงอยู่ไม่เสื่อมคลายนะคะ

ร้านฟาบิโอตกแต่งร้านในแบบบ้าน ๆ ไม่ได้หรูหรา เหมือนเราไปกินอาหารที่เป็นบ้านมากกว่าร้าน ซึ่งในความคิดเห็นของผากแล้ว ผกาชอบร้านแบบนี้มากกว่า เพราะไม่ต้องสวมชุดหรูไปนั่งกินกัน บรรยากาศเป็นกันเอง ในช่วงกลางวันก็เงียบสงบ ที่จอดรถสามารถหาจอดได้ตามบริเวณแถวหน้าร้าน ที่สำคัญสำหรับคนที่ชื่นชอบสต็กร้านฟลาบิโอขึ้นชื่อเป็นพิเศษ

วันที่ผกาไปชิมเป็นบ่ายวันอาทิตย์ที่บรรยากาศดีมาก ๆ ถนนโล่งเต็มไปด้วยความสงบ ปราศจากรถราวิ่ง ทำให้ไปถึงจุดหมายด้วยความสบายใจ

เมื่อไปถึงผกาก็เริ่มดูเมนู ต้องบอกว่าอาหารมากมายในเมนูน่าทานทุกอย่าง ถ้าสั่งตามที่อยากกินคงกินไม่หมดเป็นแน่

อาหารมื้อนี้ผกาขอแนะนำสลัดผักรวมเป็นการเรียกน้ำย่อย ผักสลัดสดกรอบ น้ำสลัดกลมกล่อมเปรี้ยวกำลังดี

สลัดผักรวม

ส่วนอาหารเรียกน้ำย่อยที่ควรจะต้องสั่งมาลองก็คือตับเป็ดบด พร้อมแป้งพิซซ่า ควรที่จะสั่งแป้งมาสองถาดเลยนะคะเพราะว่าตับเป็ดบดมีรสชาติเข้มข้นเนียนดีเหลือเกิน ถ้าใครทานแล้วเลี่ยนลองทาน้ำมันพริกที่เสิร์ฟเคียงกันดูจะได้รสเผ็ดร้อนแบบลึก ๆ

แป้งพิซซ่า

ตับเป็ดบด

อาหารเรียกน้ำย่อยจานที่สองคือไส้กรอกย่าง ที่ร้านมีไส้กรอกให้เลือกถึงสี่ชนิดคือไส้กรอกปลา ไส้กรอกหมู (มีสองสไตล์) และ ไส้กรอกเนื้อลูกวัว จานนี้ผการับรองว่ารสชาติอร่อยมาก ไส้กรอกย่าง แล้วราดด้วยเกรวี่ข้น ๆ อร่อยโดยไม่ต้องจิ้มอะไรทั้งสิ้น ดื่มคู่ได้ทั้งไวน์ขาวและไวน์แดง

ไส้กรอกย่าง

จานที่สามคนข้าง ๆ ผกากล่าวว่ามันเป็นเหมือนไข่เจียวบ้านเรา คือแต่ละร้านจะทำกันคนละสไตล์ไม่เหมือนกัน มากินร้านอิตาเลียนหากไม่สั่งสปาเก็ตตี้ก็เหมือนไม่ถึงอาหารอิตลีฉันใดก็ฉันนั้น สปาเก็ตตี้พื้น ๆ คือสปาเก็ตตี้ซอสเนื้อที่ทุกร้านอาหารฝรั่งต้องมีไม่ขาด ร้านฟาบิโอก็มีสไตล์ของตัวเอง เส้นสปาเก็ตตี้ต้มจนเหนียวนุ่ม ส่วนซ้อสเนื้อออกมาในแนวทางชุ่มฉ่ำ ซอสมะเขือเทศทำจากมะเขือเทศสดทำให้ความชุ่มนั้นยิ่งอร่อย รสชาติไม่จัดเหมือนร้านอื่น หรือแม้แต่ผกาทำซอสเนื้อกก็มักจะเข้มข้นเกินไป ที่ร้านฟาบิโอจึงได้ความอร่อยที่ไม่เหมือนร้านใด มันออกไปแนวบ้าน ๆ ฝีมือคุณแม่ที่ไม่มีวันลืมเลือน

สปาเก็ตตี้ซอสเนื้อ

จานหลักของเราวันนี้มีแต่หนัก ๆ สี่จานด้วยกัน

จานแรกคืออกเป็ดราดซอสส้ม ใครที่ชอบทานเป็ดผกาแนะนำว่าต้องชิมค่ะ ซอสส้มของเขาก็ไม่เหมือนซอสส้มทั่วไป กลิ่นส้มไม่ถึงกับนำมาจนรู้สึกว่าเป็นของหวาน ความกลมกล่อมของซ้อสสำคัญกับเป็ดมากเพราะถ้าไม่สมดุลย์จะกินคู่กันไม่อร่อย ส่วนเนื้อเป็ดด้านนอกจะกรอบหอมกลิ่นย่าง ส่วนเนื้อด้านในจะนุ่มอร่อย ทานกับไวน์แดงเข้าคู่กัน โดยเฉพาะองุ่นพันธุ์คาบาเน่ต์เฌอวิญอง

อกเป็ดอบซ้อสส้ม

จานที่สองถือว่าเป็นไฮไลต์ของงานคือ ตับห่านย่าง (Foie Gras)  เสิร์ฟพร้อมกับใบร็อคเก็ตเข้ากันได้อย่างดี เมื่อทานตับห่านแล้วตามด้วยใบร็อคเก็ตจะเข้ากันอย่างยอดเยี่ยม หรือจะราดซ้อสซึ่งผสมเม็ดพริกไทยทำก็จะไม่ฉุนเท่าใบร็อคเก็ต แล้วแต่คนชอบ เมื่อทานหมดแล้วล้างปากด้วยลูกพีชแช่อิ่มซึ่งเสิร์ฟเคียงกัน จานนี้คนข้างผกาแนะว่าควรดื่มคู่ไวน์ขาว แต่สำหรับผกาคิดว่าทานคู่กับไวน์แดงก็ได้โดยเฉพาะไวน์แดงที่ไม่เข้มข้นนักจากพันธุ์องุ่นชีราส์

ตับห่านย่าง (Foie Gras)

จานที่สามเป็นจานสำหรับพวกหนุ่ม ๆ นักกินโดยเฉพาะ (เพราะเป็นจานที่ให้พลังงานสูง) สตูแข้งวัว รสชาตินุ่มนวล เนื้อเปื่ยยุ่ย ขอบอกว่ามันฝรั่งจานนี้อร่อยมาก เข้ากับเนื้อเข้าน้ำ กลิ่นสตูหอมกรุ่นอร่อย จานนี้คู่กับไวน์แดงเท่านั้นนะคะ

สตูแข้งวัว-เนื้อวัว

จานสุดท้ายเป็นเสต็กเนื้อผกาสั่งมาแบบมีเดียม สุกปานกลาง จานนี้เรียบง่ายมาก เนื้อย่างออกมาสีสวยน่าทาน เสิร์ฟพร้อมมันฝรั่งทอด ผักโขมผัดกับเนย  เป็นจานที่ยอดมากเพราะปรุงแต่งน้อย อร่อยที่เนื้อโดยแท้ เป็นจานหลักที่พลาดไม่ได้เด็ดขาดนะคะ

สเต็กเนื้อ

ตบท้ายมื้อนี้ด้วยของหวานอย่างกล้วยหอมทอด ผกาขอบอกว่าร้านนี้ใช้กล้วยสุกสุด ๆ ทำให้กล้วยหวานหอม ทอดกับแป้งกรอบหนามีรสชาติและกลิ่นเป็นของเฉพาะตัว ทำให้จบมื้อนี้อย่างอิ่มเอมที่สุด

กล้วยหอมทอด

สำหรับคนที่ทานไวน์แล้วไม่ได้นำไวน์ไปทางร้านมีไวน์ดีหลายขวดให้บริการในราคาไม่แพง และมีไวน์จากอิสราเอลมาให้ลองกันด้วย

ที่ตั้งร้าน Fabio’s Italian Steak House

ร้านตั้งอยู่ตรงข้ามตลาดประชานิเวศน์
ซอยเทศบาลรังสรรใต้ โทรศัพท์ 0-2954-4194

โดย นิวัต พุทธประสาท

จับพลัดจับผลูเดินทางไปลอนดอนแบบไม่มีเวลาตั้งตัวมากนัก แต่เมื่อมีโอกาสผมก็ไม่ปล่อยให้พลาดโอกาส ผมค้นหาข้อมูลแจ๊สสถานในลอนดอนทันที แล้วก็ไม่ผิดหวังคือมีข้อมูลแจ๊สสถานอยู่จำนวนมาก มากจนเลือกไม่ถูกว่าจะไปดูที่ไหนบ้าง ในโลกปัจจุบันการค้นหาข้อมูลจากอินเทอร์เน็ตเป็นความสะดวกอย่างยิ่ง เพราะผมมีโอกาสได้ศึกษาข้อมูลสถานที่ต่าง ๆ ก่อนเดินทาง แจ๊สสถานที่ผมไปมีด้วยกันสองแห่ง

แห่งแรกคือ 606 Club ตั้งอยู่บนถนน Lots ใกล้กับสนามสแตมฟอร์ดบริดส์ของของทีมเชลซี ผมนั่งรถไฟใต้ดินขึ้นที่สถานี Earl’s Court แล้วเดินมาที่ถนน Lots ที่จริงจากสถานีรถไฟใต้ดินสามารถขึ้นรถเมล์สาย C3 มาได้เลย จะลงป้ายรถเมล์ใกล้กับถนนล็อตส์มากขึ้น ไม่ต้องเดินจนเหนื่อย แต่ความที่ไม่เคยมาจึงเดินจากสถานีรถไฟใต้ดิน ผ่านสนามสแตมฟอร์ดปริดส์ กว่าจะหาทางได้เดินจนเมื่อยเหมือนกันครับ

606 Club เป็นสถานแจ๊สเก่าแก่แห่งหนึ่งถือกำเนิดมาตั้งแต่ปี 1976 สถานที่ตั้งก็โดดเด่น เพราะคลับตั้งอยู่ชั้นใต้ดินของอาคาร เวลาจะลงไปยังคลับจะต้องกดกริ่งตรงหน้าประตู จากนั้นเจ้าของร้านจะเปิดล็อคให้เรา แล้วต้องเดินลงบันไดไปยังชั้นล่าง เมื่อลงไปแล้วจะพบห้องโถงเล็ก ๆ เป็นพื้นที่ต้อนรับแขกผู้มาเยือน แขวนเสื้อโค้ด เก็บร่ม จากนั้นจะต้องเดินผ่านออฟฟิศที่เป็นทั้งแคชเชียร์เก็บเงิน ที่ตั้งเครื่องมิกซ์เสียง แล้วจึงค่อยผ่านเข้าไปยังคลับ

ผมชอบทางเข้าหน้าคลับมาก เพราะเป็นประตูทรงโค้งซึ่งก่อด้วยอิฐ เหนือประตูทรงโค้งมีชื่อคลับเขียนว่า 606 ทำจากทองเหลืองติดอยู่เหนือประตู ทำให้ดูทรงคุณค่าน่าสนใจ ป้ายไม่ต้องใหญ่โตหรือหรูเลิศทว่ามีความขลัง เหมาะเจาะและลงตัว

606 แบ่งพื้นที่ใช้งานออกเป็นสองส่วน ส่วนแรกเป็นเวทีแสดงดนตรี ซึ่งมีเปียโนตั้งอยู่ทางซ้ายมือ (เมื่อหันหน้าเข้าเวที) เวทีมิได้ยกพื้นให้สูงแต่เวทีเสมอกับพื้นที่ตั้งโต๊ะ ส่วนโต๊ะนั่งจัดรายล้อมอยู่รอบเวที ด้านในสุดเป็นครัวและห้องน้ำ ส่วนที่สองมีผนังอิฐเจาะเป็นช่องประตู และหน้าต่างกั้นระหว่างพื้นที่แสดงดนตรีให้ออกจากกัน ส่วนนี้เป็นบาร์เหล้า โดยมีบริเวณที่นั่งดื่มซึ่งดูสงบกว่าส่วนแสดงดนตรี

ผมมาถึงช้าไปหน่อย แต่ก็ยังทันการแสดง ซึ่งในวันที่ผมเลือกไปชม เป็นการแสดงของ Barb Jungr นักร้องสาวใหญ่ชาวอังกฤษที่มีผลงานเพลงบันทึกเสียงกับสังกัด Linn Records และ Niam CD อยู่หลายอัลบัม สองสังกัดเพลงของอังกฤษเป็นสังกัดดนตรีที่เน้นการบันทึกเสียงที่ดี แล้วก็เลือกนักดนตรีที่มีคุณภาพ

วันที่แสดงเธอเล่นกับนักเปียโนเพียงชิ้นเดียว เมื่อไปถึงเธอกำลังขับกล่อมดนตรี ผมหาที่นั่งตรงด้านหน้าประตู การมาชมการแสดงที่ 606 ควรจะอีเมล์มาจองที่นั่งล่วงหน้า และวันแสดงช่วงบ่ายโทรศัพท์มาคอนเฟิร์มกับเจ้าของร้าน เวลาการแสดงวันธรรมดาเริ่มที่ทุ่มครึ่ง การแสดงจะจบลงในเวลาสี่ทุ่ม ค่าเข้าชมเป็นเงิน 10 ปอนด์ โดยต้องสั่งอาหารหรือเครื่องดื่มด้วย เมื่อไปถึงผมสั่งเป็ดรมควันอบ เสิร์ฟพร้อมสลัด และไวน์ขาวอีกหนึ่งขวด ดื่มไปทานไปฟังเพลงได้อรรถรสไม่น้อย และตัวบาร์ปเองเธอเป็นนักเอนเตอร์เทนคนดูชั้นยอด ก่อนเข้าเพลงเธอจะหาเรื่องมาเล่าให้ผูฟังฟังก่อน พลังเสียงของเธออยู่ในขั้นสุดยอด เธอสะกดคนฟังได้อย่างอยู่หมัด

เมื่อจบการแสดง เธอเดินทักทายผู้ฟัง น้องสาวของผมที่ไปด้วยแนะนำว่าเรามาจากกรุงเทพฯ เธอดีใจ และเข้าสวมกอดอย่างเป็นกันเอง

บรรยากาศที่ 606 คลับ ถือว่าสุดยอดมาก เป็นคลับที่ไม่ได้หรูเลิศ ออกจะโทรมนิดหนึ่ง แต่มันมีเสน่ห์มาก เสน่ห์แบบนี้หาไม่ได้จากที่ไหน การเป็นคลับใต้ดินทำให้อคูสติกของเสียงมีความนิ่งสงัด เสียงร้อง เสียงดนตรีชัดเจน บรรยากาศของคลับแบบนี้เป็นเอกลักษณ์เฉพาะ เจ้าของมีความตั้งใจทำอย่างยิ่งยวด เพราะมีความรักในดนตรีแจ๊ส 606 เป็นคลับที่มีนักดนตรีแจ๊สทั่วอังกฤษผลัดเวียนมาแสดงกันอย่างต่อเนื่องทุกคืน โปรแกรมการแสดงทั้งปีสามารถดูได้ที่เวบไซต์ของ 606 Club

หลังการแสดงเราต้องรีบกลับเพราะกลัวว่ารถไฟใต้ดินจะหยุดวิ่ง แล้วพรุ่งนี้เช้ายังมีภารกิจต้องทำต่อ เราจึงออกจากร้านประมาณสี่ทุ่มครึ่ง เดินไปบนถนนอันปราศจากผู้คน อากาศเย็น แต่ไม่ถึงกับหน้า ป้ายรถเมล์มีคนรออยู่ก่อนหน้านี้ เราขึ้นสาย C3 ไปยังสถานีเอิร์นคอร์ต ค่ำคืนแห่ง 606 คลับ แจ๊สสถานที่ผมคิดว่าถ้าไปเยือนลอนดอนอีก คงต้องกลับไปชมดนตรีที่นี่อีกครั้ง

ชมภาพเพิ่มเติมได้ที่นี่ My FaceBook Niwat.Puttaprasart

นครศรีธรรมราช 360 องศา (ตอนที่ 4)

สู่ความเงียบสงบแห่งแหลมตะลุมพุก

อ่านย้อนหลัง ตอนที่ 1ตอนที่ 2ตอนที่ 3ตอนที่ 4 / ตอนที่ 5

โดยนิวัต พุทธประสาท

talumpuk_R0018335

จากตัวเมืองนครฯ เราใช้ถนนทางหลวงหมายเลข 408 มุ่งตรงไปยังอำเภอปากพนัง ถนนที่มุ่งเข้าไปยังแหลมตะลุมพุกจะผ่านตัวเมืองปากพนัง แต่เราใช้ถนนเลี่ยงเมือง แหลมตะลุมพุกเป็นแหลมที่ยื่นไปในทะเล ถนนทางเข้าค่อนข้างเปลี่ยว เราไปกันวันธรรมดาแทบไม่มีรถผ่านไปผ่านมา สองข้างทางเป็นป่าชายเลน นาน ๆ ทีจึงจะมีบ้านเรือนผู้คน ซึ่งส่วนใหญ่ทำฟาร์มเลี้ยงกุ้ง แต่ที่ผมประหลาดใจมากที่สุดคือช่วงที่เราอยู่แถว ๆ อำเภอปากพนังจะมีตึกขนาดกลางปราศจากหน้าต่างขึ้นมาเหนือทุ่งโล่ง ๆ ผมเดาว่ามันคงเป็นคอนโดสำหรับนกนางแอ่น

เรามาถึงแหลมตะลุมพุกซึ่งร้างไร้ผู้คน บ้านเรือนในแถบนั้นดูเหมือนโดนพายุมาตลอดชั่วอายุคน จากตลาดสู่ชายหาดนั้นต้องคอยสังเกตทางเข้าดี ๆ เพราะอาจจะขับหลงทางได้ ที่ชายหาดมีร้านค้าตั้งอย่างไม่ถาวรนักรวมกันเป็นกลุ่มอยู่ในพื้นที่เดียวกัน ถนนเล็ก ๆ มุ่งสู่สวนต้นสน เรามาในช่วงเช้าปราศจากนักท่องเที่ยว เราจอดรถริมหาด คุณป้าขายปูเร่ขายปูให้เรา เราจึงซื้อแกพร้อมให้นึ่งให้ด้วยในราคาที่ไม่แพงมากนัก ปูสดใช้ได้แต่เนื้อไม่ค่อยมี ร้านเตียงผ้าใบยังไม่เปิดเราจึงต้องใช้กระดาษปูนั่งแทน จนกระทั่งคนดูแลร้านเตียงผ้าใบมาในช่วงใกล้เที่ยงเราจึงได้เอนหลังบนเตียง

talumpuk_R0018340

ผมมาถึงก็หามุมถ่ายภาพ จากนั้นก็ลงเล่นน้ำทะเลท่ามกลางแดดจัด ผมชอบลงเล่นน้ำทะเล ชอบเล่นคนเดียว ผมมักคิดอะไรได้เวลาว่ายน้ำ

เรานอนพักผ่อนริมหาดสลับกับลงเล่นนำ้ แสงแดดโลมเลียผิวของผมอย่างหิวกระหายโดยที่ผมไม่ได้เตรียมตัวมา มันทำให้ผิวของผมแดงระเรื่อ แดงจนแสบ และอีกสักอาทิตย์มันคงจะลอกออกเป็นแผ่น ๆ การผลัดผิวหนังจะเหมือนการแปรเปลี่ยนหรือไม่

talumpuk_R0018348

(ต้นโกงกางป่าชายเลน)

ช่วงบ่ายเริ่มมีคนมาเที่ยว และตกปลาริมหาดซึ่งผมเห็นแล้วทึ่งไม่เบา เพราะเขาตกปลาริมหาดกันได้ด้วย และได้ปลามาจริง ๆ แม้ต้องรอนานเพียงไร แล้วบางครั้งสิ่งที่นักตกปลาตกได้กลับเป็นขยะขนาดใหญ่ที่อยู่ในทะเล

เรากลับจากแหลมตะลุมพุกในช่วงบ่าย ๆ หลังจากนอน -เล่นน้ำ อ่านหนังสือ พักผ่อนกันอย่างเต็มที่ท่ามกลางความเงียบ

talumpuk_R0018352

(สวนสนถ่าย-แต่งภาพอินฟาเรด)

talumpuk_R0018362

(ชายหาดยาวสวยงามในวันไร้เมฆ)

talumpuk_R0018393

(ขยะริมหาด ถูกทิ้งเอาไว้)

talumpuk_R0018424

(ปูเป็นนึ่งสด)

talumpuk_R0018407

(ห่วงยางสำหรับเช่า ความบันเทิงริมหาด)

talumpuk_R0018453

(ชายเฒ่าริมทะเล)

talumpukK_R0018401

ขากลับเรามิได้มุ่งตรงสู่ตัวเมือง ทว่าเราแวะที่ยวที่อำเภอปากพนัง ซึ่งเป็นทางผ่าน แล้วเราก็พบว่าปากพนังเป็นอำเภอที่งดงามแห่งหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช

อ่านย้อนหลัง ตอนที่ 1ตอนที่ 2ตอนที่ 3ตอนที่ 4 / ตอนที่ 5